معرفی کتاب نظریه ی روانکاوی
“نظریه روانکاوی” نظریه سازماندهی شخصیت و پویایی رشد شخصیت است که روانکاوی را به عنوان یک علم نوین معرفی می کند. کتاب یونگ روشی بالینی برای درمان آسیب شناسی روانی است که در زمان خود تحولی اساسی را در نظریات روانشناخی به وجود آورد. این کتاب همچنان به عنوان یک منبع معتبر در سطح آکادمیک تدریس می شود و مورد استفاده روانکاوان و متخصصین در این حوزه قرار می گیرد. نظریه روانکاوی که اولین بار توسط زیگموند فروید در اواخر قرن نوزدهم مطرح شد، از زمان کار او دستخوش اصلاحات بسیاری شده است. نظریه روانکاوی در یک سوم پایانی قرن بیستم به عنوان بخشی از جریان گفتمان انتقادی در مورد درمانهای روانشناختی پس از دهه 1960، مدتها پس از مرگ فروید در سال 1939، کاملا برجسته شد. فروید تحلیل خود از مغز و مطالعات فیزیولوژیکی خود را متوقف کرده بود و تمرکز خود را به مطالعه ذهن و ویژگیهای روانشناختی مرتبط با ذهن و درمان با استفاده از تداعی آزاد و پدیدههای انتقال معطوف کرده بود.
درباره کارل گوستاو یونگ
کارل گوستاو یونگ، زاده ی 26 جولای 1875 و درگذشته ی 6 جون 1961، روانپزشک، فیلسوف و نویسنده ای سوئیسی بود که به خاطر فعالیت هایش در روانشناسی و ارائه ی نظریاتش تحت عنوان «روان شناسی تحلیلی» شناخته می شود. یونگ در کسویل سوییس متولد شد. او در جوانی مجذوب علم و فلسفه شد و دانشگاه بازل برای تحصیل در رشته ی پزشکی به او بورس داد. یونگ پس از مدتی به عضویت انجمن مناظرات دانشگاه درآمد. او بیش از دو سال در جلسات احضار روح شرکت می کرد چرا که این جلسات را موضوعی برای تحقیقات خود در نظر می گرفت. یونگ دوران کارآموزی را در روان پزشکی از دسامبر 1900 به عنوان دستیار بیمارستان بورگهولتزلی از درمانگاه های وابسته به دانشگاه زوریخ آغاز کرد. او در مدت نه سال در بورگهولتزلی در برنامه ی پیشگام تجربی روانشناسی تحت سرپرستی اوژن بلویلر رئیس بیمارستان فعالیت کرد. یونگ را در کنار زیگموند فروید از پایه گذاران دانش نوین روانکاوی قلمداد و از او به عنوان پدر روانشناسی نوین یاد می کنند.



7 روز ضمانت بازگشت کالا
پشتیبانی 24 ساعته
ضمانت اصالت کالا
پرداخت آنلاین امن
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.